tegoroczna fryštácka parafialna i modlitewna pielgrzymka za św. Ludmiłą i św. Wacławem zmierzała do Tetína koło Berouna, a następnie do stolicy stu wież, Pragi, do katedry św. Wita, Wacława i Wojciecha. Przed wpół do szóstej rano wszyscy niecierpliwi zgromadzili się na placu, a autobus przyjechał niemal co do minuty. Byliśmy prawie całkowicie zapełnieni do ostatniego miejsca. Wyruszyliśmy w porannym mroku w kierunku Brna, a następnie w stronę Pragi. Ksiądz Józef dał nam pierwsze dwie godziny „na drzemkę”, za co wielu było mu wdzięcznych. Gdzieś nad Jihlavą pod kierunkiem pierwszej pary małżeńskiej odmówiliśmy pierwszy biblijny różaniec, i to radosny. Intencją modlitwy był nasz naród oraz ożywienie naszej wiary. Po modlitwie nasz proboszcz zapoznał nas z osobą św. Ludmiły oraz z działalnością Spółku św. Ludmiła 1100 lat, założonego w 2015 roku. Następnie pod przewodnictwem kolejnej pary małżeńskiej odmówiliśmy różaniec światła.
Tetín osiągnęliśmy około godziny 11. Zwiedzanie terenu rozpoczęło się w kościele św. Ludmiły, gdzie przywitała nas pani przewodnik, która doskonale opowiadała nie tylko o historii, ale i o świętej Ludmile, o tym, jak Tetín wyglądał w jej czasach i co można tutaj znaleźć dzisiaj. Na obrazie ołtarzowym widnieje św. Ludmiła, która wraz z księdzem Pawłem uczy małego (przyszłego) św. Wacława. Po wykładzie pani przewodnik nie można nie zarekomendować Kroniki czeskiej Wacława Hájka z Libočan, który w Tetínie kiedyś działał, ponieważ w Tetínie bardzo cenią tego księdza, chociaż Franciszek Palacký wyraził się o jego dziele historycznym niezbyt pozytywnie.
Z kościoła św. Ludmiły przeszliśmy do kościółka św. Katarzyny Aleksandryjskiej, który stoi tuż obok i jest najstarszym kościołem w Tetínie. Ma doskonałą akustykę i ogólnie sprawia bardzo przytulne wrażenie. Na obrazie ołtarzowym w centrum znajduje się św. Katarzyna Aleksandryjska, po jej prawej stronie św. Anna z małą Marią, a po lewej św. Ferdinand, święci przypominający budowniczych kościoła. Stąd przeszliśmy na krótszy spacer do kościoła św. Jana Nepomucena, w którym akurat odbywała się wystawa zdjęć z Olgą Havlovą. Na obrazie ołtarzowym naturalnie widnieje św. Jan Nepomuceny, a pani przewodnik zwróciła naszą uwagę na miejsce przed stołem ofiarnym, gdzie ponoć jest „energia”. Niektórzy z naszych pielgrzymów spróbowali na nim stanąć, ale nie lewitowali.
Zwiedzanie zakończyliśmy dokładnie w południe, kiedy zaczęły dzwonić dzwony tetínske. Wróciliśmy do kościoła św. Ludmiły, gdzie mieliśmy nabożeństwo, podczas którego ksiądz Józef poprosił św. Ludmiłę, aby chroniła naszych młodych pielgrzymów. Śpiewaliśmy Jeszcze zanim pierwszy kościół wzniósł się nad wzgórzami tej ziemi, jeszcze zanim pokój wszedł do nas i dzwon zabrzmiał ponuro... (Kancjonál 832).
Pod przewodnictwem Leoša Zelinki po nabożeństwie wyruszyliśmy na zamek – a więc na jego ruinę, skąd roztacza się wspaniały widok na rzekę Berounkę i okoliczne wzgórza. Chwilę dziękowaliśmy za sprzyjającą pogodę, a następnie ruszyliśmy, około godziny 14, w drogę do Pragi, gdzie przed godziną 16 miał na nas czekać biskup Karel Herbst.
Ponieważ dotarliśmy do Pragi w dobrym czasie, poszliśmy odwiedzić grób księżnej Ludmiły w romańskim kościele św. Jerzego za katedrą. Budowla bazyliki św. Jerzego jest po prostu wspaniała! Pani przy wejściu, na prośbę księdza Józefa, hojnie puściła nas jako grupę pielgrzymkową bez biletu, dzięki czemu mogliśmy podziwiać wspaniały wnętrze. Romańskie okna z pośrodkowymi filarami, freski na suficie i w głównej nawie drewniany strop, naturalnie z późniejszego okresu.
Przed godziną 16 między nami pojawił się biskup Herbst i poszliśmy do katedry, gdzie czekał na nas Damián Faber, który pełnił rolę przewodnika. Zaczął tzw. od Adama, aby wykład był sensowny i przedstawiał historię w taki sposób, jakby tam był. Przedstawił wszystkich budowniczych katedry i jej historię oraz zwrócił uwagę na wiele ciekawostek, które znajdują się w katedrze. Na przykład chyba najsłynniejsze witrażowe okno Alfonse Muchy, które przedstawia historię chrześcijaństwa w Czechach, począwszy od przybycia św. Cyryla i Metodego oraz chrztu księcia Borysa i św. Ludmiły. Mieliśmy również możliwość zobaczyć do sakristii, w której znajdują się unikalne elementy architektoniczne zaprojektowane przez mistrza Petra Parléřa – zwieszone wsporniki (dla zobrazowania proszę spojrzeć na banknot stokoronowy). W sakristii znajdują się również obrazy prawie wszystkich praskich arcybiskupów. Z sakristii przeszliśmy do Kaplicy Św. Wacława, która jest jednym słowem zachwycająca... i musisz ją koniecznie zobaczyć, ponieważ nie można tego opisać. Grób św. Wacława od czasu, gdy przeniesiono jego relikwie, wciąż znajduje się w tym samym miejscu, nigdy nie zmieniła się jego lokalizacja, jedynie może przez podniesienie całej budowli katedry. Zwiedzanie zakończyliśmy w najstarszej części katedry, czyli za prezbiterium. Znajduje się tam między innymi królewska oratoria wybudowana przez Benedykta Rieda.
Po pożegnaniu z biskupem czekała nas prawie czterogodzinna podróż z powrotem na Morawę, podczas której odmówiliśmy jeszcze trzeci różaniec, a to sławny.
Dziękujemy za piękną duchową i poznawczą pielgrzymkę!
Pavla Jungmannová
